„Mazurki” komponował Chopin nieprzerwanie od 1825-1849 r. Punktem wyjścia był gatunek na wpół użytkowy. Stopniowo stawał się formą liryki refleksyjnej - wypowiedzi najbardziej osobistej. „Mazurki” Chopina nastręczają szereg specyficznych problemów wykonawczych. Wynikają one z przyczyn takich jak różnorodność poszczególnych mazurków, ujmowanie ich przez Chopina w grupy opusowe, inspiracja formami tanecznymi polskiej muzyki ludowej. Tom IV WN zawiera 43 „Mazurki”. W zapisie nutowym znajdują się warianty. Warianty opatrzone określeniem „ossia” zostały oznaczone w ten sposób przez samego Chopina lub wpisane jego ręką do egzemplarzy uczniów; warianty bez tego określenia wynikają z rozbieżności tekstu w przekazach autentycznych lub z niemożności jednoznacznego odczytania tekstu.